Odmierzanie małych objętości

Zrekonstytuowane peptydy odmierza się w bardzo małych objętościach, dlatego standardowym narzędziem laboratoryjnym są strzykawki ze skalą w „jednostkach”, a nie w mililitrach. Właściwe odczytanie skali jednostek decyduje o tym, czy pobranie będzie dokładne, czy obarczone dziesięciokrotnym błędem.

Ten poradnik wyjaśnia, czym jest jednostka, czym różnią się popularne typy strzykawek i jak przeliczać mililitry na jednostki.

Czym jest „jednostka”

Na najpopularniejszej strzykawce insulinowej, U-100, skala jest zdefiniowana tak, że 100 jednostek = 1 mL. Zatem 1 jednostka = 0.01 mL, 10 jednostek = 0.1 mL, 50 jednostek = 0.5 mL. Oznaczenie „U-100” odnosi się do podziałki, a nie do pojemności strzykawki.

Trzy popularne rozmiary

Strzykawki U-100 występują w trzech pojemnościach cylindra, a łączna liczba jednostek wynika wprost z pojemności:

• 0.3 mL = 30 jednostek — najdrobniejsza podziałka, najlepsza przy bardzo małych pobraniach.
• 0.5 mL = 50 jednostek — popularny wariant pośredni.
• 1.0 mL = 100 jednostek — do większych objętości.

Należy wybierać najmniejszą strzykawkę, w której mieści się pobierana objętość: pobranie 6 jednostek znacznie łatwiej dokładnie odczytać na cylindrze 30-jednostkowym niż na 100-jednostkowym.

U-100, U-50 i U-40

U-50 i U-40 to inne podziałki: strzykawka U-40 jest wyskalowana tak, że 40 jednostek = 1 mL, a U-50 tak, że 50 jednostek = 1 mL. Odczytanie strzykawki U-40 tak, jakby była U-100, daje błędną objętość. Najbezpieczniejszym nawykiem jest konsekwentne stosowanie strzykawek typu U-100 — takie właśnie zakłada większość źródeł i nasz kalkulator.