Endotoxine- en steriliteitstests bij onderzoekspeptiden
Endotoxinecontaminatie is een van de meest voorkomende verborgen oorzaken van onbetrouwbare gegevens in peptideonderzoek, vooral bij celkweek. Een peptide kan volgens HPLC 99% zuiver zijn en toch genoeg endotoxine bevatten om een experiment te vertekenen.
Deze gids legt uit wat endotoxinen zijn, waarom ze ertoe doen, hoe ze worden gemeten en hoe u endotoxine- en steriliteitsresultaten op een analysecertificaat leest.
Op deze pagina
Wat endotoxinen zijn
Endotoxinen zijn lipopolysachariden (LPS) — grote moleculen uit het buitenmembraan van gramnegatieve bacteriën. Ze komen vrij wanneer bacteriecellen afsterven en uiteenvallen. Belangrijk: endotoxinen zijn hittebestendig en chemisch robuust: het verwijderen of doden van de bacteriën verwijdert niet het endotoxine dat ze achterlaten.
Daarom kan een monster steriel zijn — vrij van levende organismen — en toch endotoxine bevatten. Het zijn twee afzonderlijke problemen die afzonderlijke tests vereisen.
Waarom endotoxinen ertoe doen in onderzoek
Endotoxinen zijn krachtige activatoren van het immuunsysteem. In celkweek- en immunologisch onderzoek kunnen zelfs kleine hoeveelheden cytokineafgifte uitlokken, signaalroutes activeren en experimentele uitkomsten verschuiven. Een met endotoxine gecontamineerd peptide introduceert een variabele die niets te maken heeft met de bestudeerde stof — en die is zonder test onzichtbaar. Bij gevoelig werk is endotoxine een van de belangrijkste contaminanten om uit te sluiten.
De LAL-test
Endotoxine wordt meestal gemeten met de LAL-test (Limulus Amebocyte Lysate), waarbij een reagens wordt gebruikt dat reageert in aanwezigheid van endotoxine. De resultaten worden gerapporteerd als endotoxine-eenheden per milligram (EU/mg) — en een lager getal is beter. Een modern, diervrij alternatief met recombinant factor C wordt steeds vaker gebruikt en meet hetzelfde.
Steriliteitstests
De steriliteitstest is de afzonderlijke controle op levensvatbare bacteriën en schimmels in het monster. Het resultaat wordt meestal als een eenvoudig geslaagd of afgekeurd gerapporteerd. Steriliteits- en endotoxinetests samen geven een vollediger beeld van de microbiële kwaliteit dan elk afzonderlijk.
De resultaten op een CoA lezen
Zoek op een analysecertificaat naar een endotoxineresultaat in EU/mg en een regel met geslaagd/afgekeurd voor steriliteit. Een lagere EU/mg-waarde duidt op schoner materiaal. Een CoA dat beide bevat, beschermt uw gegevens beter dan een dat alleen zuiverheid rapporteert. Zie voor een volledige doorloop van het document onze gids over het lezen van een peptide-analysecertificaat.
Hoe RetaNord hiermee omgaat
De steriliteits- en endotoxinetest (LAL) is een van de vijf stappen die elke RetaNord-batch doorloopt voordat die wordt vrijgegeven, naast HPLC-zuiverheid, identiteit via massaspectrometrie en controles op stabiliteit en consistentie. De resultaten worden vastgelegd op het batchspecifieke analysecertificaat dat bij elke bestelling wordt geleverd.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een steriliteitstest en een endotoxinetest?
Een steriliteitstest controleert op levende bacteriën en schimmels. Een endotoxinetest meet bacteriële toxinen (lipopolysachariden), die hittebestendig zijn en kunnen achterblijven ook nadat de bacteriën verdwenen zijn. Een monster kan steriel zijn en toch endotoxine bevatten, dus beide tests doen ertoe.
Wat betekent EU/mg?
EU/mg staat voor endotoxine-eenheden per milligram — het resultaat van de LAL-endotoxinetest. Het kwantificeert endotoxinecontaminatie, en een lagere waarde duidt op schoner materiaal.
Waarom doet endotoxine ertoe als een peptide 99% zuiver is?
HPLC-zuiverheid meet de peptidefractie, niet microbiële contaminanten. Een peptide kan 99% zuiver zijn en toch endotoxine bevatten, wat celkweek- en immunologie-experimenten onafhankelijk kan vertekenen.